قصه عاشقانه شما، روایتی است که دو نفره نوشته می شود

  1. خانه
  2. /
  3. سبک زندگی
  4. /
  5. روابط
  6. /
  7. قصه عاشقانه شما، روایتی است که دو نفره نوشته می شود
روابط عاشقانه - مجله اینترنتی توسکا

دو زوج را تصور کنید، هر کدام آنها در خانه هایشان برای صرف شام حضور دارند؛  زوج اول، تمام شب را به نوازش موهای یکدیگر و خطاب های عاشقانه سپری میکنند و بعد از اتمام غذا، دستانشان را روی میز به یکدیگر گره می کنند و با محبت به چشمان هم خیره می شوند.

اما زن و شوهر دیگر بی صدا و خاموش اند، به ندرت باهم حرف می زنند و بعد از صرف شام، ظرف ها را شسته و هریک برای خود در گوشه ای از خانه می نشیند و مشغول خواندن کتاب می شود.

هر دو زوج عاشق هم هستند؛ آنها فقط بیان متفاوتی دارند.

کارن جونز، استاد فلسفه در دانشگاه ملبورن، مطلب مهمی در مورد آنچه در این دو تصویر می گذرد بیان می کند.
او عشق را تفسیر یک “خط سیر حساس” می نامد.
این خطوط سیر، دارای تداوم هستند. نمی شود تنها برای یک لحظه زودگذر عاشق بود، از نوع علاقه ای که به یک حرفه یا سرگرمی خاص داریم.

این واقعیت که یک قسمت از زندگی ما، با عشق به یک شخص خاص تعریف شود، کاملا بستگی به اتفاقاتی دارد که قبل و یا بعد از آن قسمت رخ میدهد؛ دقیقا مثل قسمت ها و مراحل دیگر زندگی که ما نویسنده و خالق آن هستیم.

در این معنا، عشق یک فرآیند و تداوم است نه یک قسمت مجزا.

هر عمل ما در داخل یک روایت و چارچوب قرار می گیرد و بدین ترتیب کارهای ما معنا پیدا می کنند. همان عمل اگر در یک روایت متفاوت انجام بگیرد می تواند معنای کاملاً متفاوتی داشته باشد.

به عنوان مثال، برای زوج اول، عمل جداگانه نشستن و کتاب خواندن می تواند عملی خلاف رفتار عاشقانه معنا شود؛ ممکن است بیانگر این باشد که رابطه دچار مشکلاتی شده است. اما برای زوج دوم، این می تواند فهم مشترک هردوی آنها، از مفهوم کنار هم بودن شبانه شان باشد.

عشق، روایتی دو نفره

ما به طور مشترک قصه عاشقانه خود را می نویسیم و به رفتارهای خود در این روایات معنا می دهیم. در یک روایت، اتفاقات خاص با توجه به یکدیگر معنا پیدا می کنند.

نشستن و کتاب خواندن شما به عنوان یک زوج در تنهایی ممکن است با توجه به سایر رفتارهایتان کاملا بامعنا باشد؛ مانند اینکه سالها با هم زندگی کرده اید و یا با این کار دارید اشتیاق مربوط به کتابخوانی تان را با هم به اشتراک می گذارید.

مهمتر از همه، این رفتار به عنوان یک قسمت عاشقانه از زندگی تان برای شما معنا می شود؛ چرا که شما طوری رابطه خود را مفهوم سازی کرده اید، که برای هر دویتان یگانه و خاص باشد.

به همین دلیل است که خواندن رمان در سکوت همراه همسرتان می تواند بیانگر عشق شما باشد؛ ولی خواندن یک سند حقوقی در خلوت در کنار همکارتان چنین معنایی نمی دهد (مگر اینکه همکار شما شریک زندگی تان هم باشد و شما روایت عاشقانه تان در زندگی را با روایت کاری تان درهم آمیخته باشید.)

اما همه چیز به این سادگی نیست؛ در هر رابطه، ما در برخورد با چندین سطح مختلف از روایت ها قرار می گیریم که به طور هم زمان درحال رخ دادن هستند و همچنین این احتمال وجود دارد که آنچه یک فهم مشترک فرض می کردیم اشتباه باشد.


بیشتر بخوانید: راه های پایداری رابطه: چطور رابطه عاشقانه را زنده نگه داریم؟


لایه های مختلف روابط عاشقانه

به طور معمول، هر یک از ما، از طریق سه سطح روایت، به یک ادراک فردی از رابطه عاشقانه می رسیم. فیلسوف هیلد لیندمان، مدرس فلسفه در دانشگاه میشیگان، به وجود روایت های مشترک در جامعه اشاره دارد که هر کدامشان با رفتارهای خاصی همراه است.

برای مثال، او در کتاب “گرفتن و رها کردن” ( Holding and Letting Go -2014) توضیح می دهد که بارداری با رفتارهایی مثل خوردن برخی غذاها، ارسال مطالبی خاص در رسانه های اجتماعی یا خواندن كتاب های مربوط به والدین ارتباط دارد و همه اینها وقایع مورد انتظار در روایت های مختلف از بارداری است که تا حدودی در افق جامعه شکل گرفته اند.

همچنین، اعمال و رفتارهای دیگری هم  در ارتباط با روایتهای عاشقانه وجود دارند که ما آنها را از فرهنگ خود و غالبا از فرهنگ عامه می گیریم.

اینها ممکن است تحت تاثیر داستان هایی مثل رومئو و ژولیت، یا شاهزاده خانم های خلق شده توسط کمپانی “دیزنی” و یا ایده تقابل بین عشق و وظیفه باشد.

دیالوگ هامفری بوگارت که در لحظات سرخوشانه ی فیلم “کازابلانکا” ثبت شد را به یاد بیاورید: “ما همیشه پاریس را با خود خواهیم داشت!”

همچنین به نقل از “دبورا تولفسن” و “شان گلاگ هر” اساتید فلسفه در دانشگاه ممفیس، هر کدام ما، داستان های روابط خاص خودمان را داریم که مخصوص خود “ما” هستند.

این “ما” در مورد یک رابطه عاشقانه، به طور خاص به همان افراد درگیر در رابطه اشاره دارد.
هر رابطه عاشقانه ای، یک روایت خاص برای خود دارد که بوسیله شکل دهنده ی آن رابطه ایجاد شده؛ به عنوان مثال، مقدمه “چگونه با هم آشنا شدیم”می تواند بگوید که هرشخص رابطه عاشقانه اش را چگونه تعریف می کند.

روابط عاشقانه - مجله اینترنتی توسکا

برخی رفتارها مانند یک ابراز علاقه فیزیکی در نوع و سطحی خاص، می‌تواند در ابتدا به یک مرحله از زندگی تبدیل شود. بعد این مرحله به عادت و توقع تغییر می کند که می تواند برای بخشی از یک رابطه خاص معنای خاصی داشته باشد و برای رابطه ای دیگر نه؛ چرا که هر رابطه ای روایت خاص خودش را دارد.

در نتیجه، ما روایت های فردی خودمان را داریم.  خیلی از ما در طول زندگی در بیشتر از یک رابطه عاشقانه قرار خواهیم گرفت و آنها هم در تعریف ما از اینکه چه چیز را عشق به حساب بیاوریم و چه چیز را نه تاثیر گذار هستند.

این روابط انتظارات ما را شکل می دهند؛ می توانند به عنوان الگوهایی عمل کنند که ما در روایت های خاص خودمان امیدواریم اجرایی شوند و یا اینکه شاید شدیدا بخواهیم از آنها پرهیز کنیم.

از این مجموعه، یک چارچوب فردی بدست می آوریم که تعیین می کند کدام یک از رفتارها، برای هر یک از ما، بیانگر حس “دوست داشتن” می باشد.

ما می فهمیم که عاشق شدن تحت تاثیر فرهنگ و داستان های شخصی که خودمان می سازیم چگونه است.
تصور می شود افرادی که در جوامع مشترکی زندگی می کنند، داستانهای فرهنگی مشابهی را هم راتجربه  می کنند؛ آنها تمایل دارند تا پستی و بلندی های زندگی شان شباهت زیادی به یکدیگر داشته باشد: (بالغ شدن، ترفیع شغلی، جستجوی برای رسیدن به رضایت متقابل در رابطه عاشقانه یا حتی بیشتر.)

اما، اختلافات فردی نیز وجود دارد، و می تواند منبع سوء تفاهم، تنش و ناامیدی باشد؛ به عنوان مثال، وقتی که شریک زندگی تان نسبت به علاقه فیزیکی که شما به او ابراز می کنید، انتظار بیشتر یا کمتری از شما داشته باشد.

یا وقتی که روایت شما به انتظاراتی که شریک زندگی‌تان از منحصر بودن عشق و احساس در رابطه تان دارد آسیب می زند. وقتی که زن و مرد، هر کدام دارای روایاتی هستند که انتظارات متفاوتی را به وجود می آورد، ناامیدی و نارضایتی در زندگی تقریباً اجتناب ناپذیر است.

در عشق، دستورالعمل ساده ای وجود ندارد. اما شاید با شناخت شباهتها و تفاوتی هایی که انتظارات ما را در رابطه عاشقانه شکل می دهد، بتوانیم از نتایج مخرب جلوگیری کنیم.

شاید، ما نیز این وظیفه فلسفی را داریم تا از خود بپرسیم چه میزان از روایت های عاشقانه زندگی مان، تحت تاثیر کلیشه های موجود در آهنگ ها، فیلم ها و رمان های عاشقانه قرار گرفته، حتی اگر به اشتباه خودمان را بسیار بالا تر این مسائل تصور می کنیم.

با این حال، دانستن این که همه ما درگیر شبکه پیچیده ای از روایت های عاشقانه هستیم، نمی تواند کافی باشد؛ ما همچنین باید مطمئن شویم که واقعاً در حال “هم نویسی” روایت خودمان (با همکاری یکدیگر) هستیم.


پیشنهاد توسکا: دلیل خراب شدن رابطه ها چیست؟


افرادی که دوستشان می داریم فقط یک سری کاراکتر نیستند، بلکه نقش یک سازنده را در روایت مشترکمان از زندگی بازی می کنند.

برای اینکه بهتر یکدیگر را دوست داشته باشیم، باید به نقش آنها احترام بگذاریم. بعید است که جهان ما را با داستان نویسی آشنا کند که کاملا با ما همراه باشد، اما اگر هم هر کداممان در پی نوشتن داستان مجزایی نسبت به دیگری باشیم، عشق، هرگز در زندگی مان رشد نخواهد کرد.

منبع: مقاله Your love story is a narrative that gets written in tandem
نویسنده: Pilar Lopez-Cantero
منتشر شده در سایت aeon.co

کانال تلگرام - مجله اینترنتی توسکا

این مطلب را برای دیگران بفرستید!

مطالب مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
You need to agree with the terms to proceed

فهرست