کرونا را شکست می‌دهیم! اما چگونه؟



در حالی که جهان شاهد شیوع ویروس کرونا و بیماری کووید – 19 بود، در نهایت همه ما با این موضوع مواجه شدیم که این ویروس، باعث مختل شدن روند عادی زندگی ما شده است.

تحلیلی که اخیراً توسط کالج امپریال صورت گرفته، بسیاری از کارشناسان را به وحشت انداخته است. این گزارش پیش بینی می کند که 2.2 میلیون نفر ممکن است فقط در ایالات متحده جان خود را از دست دهند. اما تجزیه و تحلیل بیشتر، نتایج امیدوارکننده ای نیز دارد و مسیر جلوگیری از فاجعه را به ما نشان میدهد.

ما می توانیم وضعیت را بهتر کنیم. هنوز خیلی دیر نشده اما باید آماده عمل باشیم.

خبر بد!

بیایید با خبر بد شروع کنیم. گزارش تیم پاسخگویی کالج امپریال به بررسی تأثیر اقدامات انجام شده بر گسترش ویروس کرونا پرداخته است. این تیم پیش بینی می کند، اگر هیچ کاری نکنیم و فقط اجازه دهیم ویروس مسیر خود را طی کند، آمار مرگ میر بدلیل کووید – 19 در سال، سه برابر آمار مرگ بدلیل بیماری‌های قلبی و عروقی خواهد بود.

علاوه بر این، تخمین زده می شود که در اواسط شهریور، تعداد مبتلایان به اوج خود برسد و در آن دوران، ممکن است در طی یک روز حدود 55000 مورد فوت را شاهد باشیم.

نکته مهم این است که دنیا دارد با این بیماری مقابله می‌کند، بنابراین رسیدن به چنان نتیجه‌ای بعید به نظر می رسد.

مدارس و ادارات تعطیل شده اند و ما به دوری اجتماعی (دوری جسمی و فیزیکی) متعهد هستیم. اما همانطور که نمودارها نشان می دهند، این موضوع کافی نیست.

حتی پس از انجام این کارها، گزارش پیش بینی می کند که موارد ابتلا بالا میرود و تعداد بیشتری از مردم به مراقبت نیاز دارند (بیش از آنچه ممکن است در بیمارستان های ما ارائه شود)

راه حل چیست؟

رویکرد اصلی در دنیا، دوری اجتماعی و فاصله فیزیکی است (یعنی همان قرنطینه!)

از مردم می خواهیم که کرونا را شکست می‌دهیم. این به معنای تعطیلی مدارس، رستوران ها، کافه ها و... است. هدف این است که مردم از خانه کار کنند و ملاقات های گروهی نداشته باشند.

جلوگیری از رشد سریع موارد ابتلا، این احتمال را فراهم می کند که سیستم مراقبت های بهداشتی کشور قادر به ادامه کار باشد.

اما این تلاشها به کسانی که از قبل آلوده شده اند کمک نمی کند. پژوهش ها نشان داده اند بروز علائم در افراد مبتلا ممکن است تا دو هفته طول بکشد، و برخی از افراد به هیچ وجه علائمی نشان نمی دهند. قرنطینه نمی تواند از بروز این موارد جلوگیری کند، زیرا ابتلا قبلاً اتفاق افتاده است. بنابراین، به نظر می رسد اوضاع برای برخی افراد در طول زمان بدتر می شود، حتی اگر کاری که ما انجام می دهیم در طولانی مدت باعث بهتر شدن اوضاع شود.

به این ترتیب، شیوع این بیماری به پیشرفت خود ادامه خواهد داد.

خبرهای امیدوار کننده

اما در اعماق گزارش کالج امپریال، دلایلی برای خوش بینی وجود دارد. تجزیه و تحلیل ها نشان می دهد که اگر اقدامات بهداشتی و قرنطینه را متوقف کنیم، بسیاری از افراد به سرعت می میرند. اما با وجود قرنطینه و اقدامات سخت‌گیرانه، روند شیوع کندتر می شوند.

طبق این محاسبات، تا تابستان، تعداد افرادی که بیمار می شوند به حداقل می‌رسد.

اگرچه، در این مسیر، نمایش وحشت واقعی در پاییز آغاز خواهد شد و زمستان سال آینده ما را خرد می کند. وقتی که کووید – 19 برای انتقام برگردد!

این همان چیزی است که در سال 1918 با آنفولانزا اتفاق افتاد. بهار بد بود. در طول تابستان، تعداد بیماران کاهش یافت و احساس امنیت کاذب ایجاد کرد.

سپس، تمام درهای جهنم به روی دنیا باز شدند و تا اواخر سال 1918، ده ها میلیون نفر درگذشتند.

اگر کرونا ویروس الگویی مشابه آنفولانزا داشته باشد، اگرچه اکنون اوضاع بد است، اما ممکن است به هیچ وجه با چیزی که در پایان سال با آن روبرو خواهیم شد قابل مقایسه نباشد. 

ادامه قرنطینه تا انتهای سال

برخی از محققان اکنون اعلام می کنند که ما ممکن است برای 18 ماه آینده در حالت تعطیل قرار بگیریم و به نظر آنها، جایگزینی برای این کار وجود ندارد.

آنها معتقدند كه اگر به حالت عادی برگردیم، این ویروس در پاییز و زمستان به اوج میرسد، میلیون ها نفر را كشته و ده ها میلیون نفر را به بیمارستان می فرستد.

برای جلوگیری از این امر، آنها پیشنهاد می کنند که جهان را خاموش نگه داریم. در حالیکه اینکار باعث نابودی اقتصاد و ساختار جامعه می شود.

اما این محققین می‌گویند که ما تنها دو انتخاب داریم: میلیون ها نفر تلفات، یا جامعه ای از بین رفته.

راه سوم

زاویه دید بالا درست به نظر نمیرسد و ما می توانیم یک مسیر سوم ایجاد کنیم و می توانیم تصمیم بگیریم که این چالش را از سر راه برداریم.

دولت ها می توانند تست هایی سریع، قابل اعتماد و در دسترس برای مردم تهیه کنند و اگر همه افراد را غربال کنیم و این کار را مرتبا ادامه دهیم، میتوانیم اجازه دهیم که بیشتر افراد به زندگی عادی برگردند.

اگر اطمینان داشته باشیم که افرادی که دور هم جمع میشوند (در محل کار، مدرسه، دانشگاه و...) مبتلا نیستند، معاشرت و خروج آنها از منزل هیچ مشکلی ایجاد نمی‌کند.

ما می توانیم مراکز درمانی را ایجاد کنیم که غربالگری را انجام دهند و از افرادا مبتلا و سالم به طور جداگانه مراقبت کنیم. این امر مانع از انتقال ویروس در بیمارستان ها و سایر مراکز درمانی می شود. حتی این امکان وجود دارد که افراد آلوده را جدا از اعضای خانواده سالمشان قرنطینه كنیم تا از انتقال بین اعضای خانواده جلوگیری كنیم.

هنوز کافی نیست!

تمام اقدامات دشواری که اکنون برای صاف کردن منحنی ابتلا انجام می دهیم، صرفاً برای کاهش سرعت عفونت به سطحی که سیستم مراقبت های بهداشتی می تواند مدیریت کند، نیست.

اینکار به معنای خرید وقت برای ما نیز هست. اعمال محدودیت های سختگیرانه به محققان و دانشمندان این فضا و زمان را میدهد که به واکسن ویروس کرونا دست یابند و آنگاه می‌توانیم یک تغییر واقعی ایجاد کنیم.

البته همه اینها به کارهایی که تا آن زمان انجام می دهیم بستگی دارد.

حال و هوای کشور در چند هفته گذشته تغییر کرده است و مردم موضوع را جدی گرفته اند. اگر متعهد به دوری اجتماعی و قرنطینه باشیم، طی چند ماه آینده سرعت گسترش ویروس کند خواهد شد. در آن هنگام می توانیم محدودیت ها را کاهش دهیم، همانطور که برخی از کشورهایی که زودتر از ما درگیر کرونا شدند، هم اکنون انجام می دهند و امکان بازگشت به زندگی عادی وجود دارد.

اما در هر صورت، ما باید برای طوفان آینده آماده شویم و به ذخیره انرژی، منابع و تهیه استراتژی نیاز داریم.

اگر راه سوم را انتخاب کنیم، هنگامی که پاییز فرا می رسد، میتوانیم از تجدید شیوع جلوگیری کنیم.

آخرین باری که با این سطح از بیماری ویروسی در جهان روبرو شدیم، خطر اصلی این بود که هیچ درمان یا واکسنی برای آن نداشتیم. این اتفاق در 102 سال پیش منجر به مرگ 50 میلیون نفر شد.

با این حال، ما امروز دانش بسیار بیشتری داریم و از لحاظ اجتماعی بسیار هماهنگ تر و تواناتر هستیم.

جمع بندی

برخی افراد هنوز در انکار هستند و خطر کرونا را جدی نگرفته اند و در مقابل، برخی دیگر احساس ناامیدی می کنند. هر دو احساسات قابل درک است.

هم اکنون زمانی است که همه ما باید انتخاب کنیم. یا باید توسط کرونا ویروس شکار شویم، و یا می توانیم با هم تلاش کنیم تا با کمترین آسیب ممکن از این بحران عبور کنیم. فقط باید امید داشته باشیم و تمام کاری که از دستمان بر می آید انجام دهیم.

منبع: وبسایت مجله آتلانتیک

نظرتان را برای ما بنویسید